نحوه ی کاشت گل مکزیکی (آق اوستا)

 ​

نام علمی:

Agastache foeniculum

تیره:

Lamiaceae

برای نخستین بار، وجود گل مکزیکی (آق اوستا) در سال 1911 در اروپا گزارش شد. این گیاه به صورت خودرو در تپه های سنگی نواحی مدیترانه واقع در شمال و غرب اروپا می روید و در سطوح وسیعی در مولداوی کشت می شود. در سال 1961، مردم شمال آمریکا از زمان های دور از این گیاه در مواد غذایی، نوشیدنی و همچنین از گل های آن در تهیه سوپ استفاده می کردند. آنها همچنین از ریشه پخته این گیاه برای مداوای بیماری های ریوی استفاده می کرده اند.

پیکره رویشی این گیاه حاوی اسانس است. از آنجا که متیل کاویکول بیشترین مقدار اسانس را تشکیل می دهد، از گل مکزیکی به عنوان مخزن متیل کاویکول استفاده می شود.. از مواد موثره این گیاه، در صنایع غذایی، داروسازی و آرایشی و بهداشتی و همچنین در صنایع بستی سازی استفاده می شود. از این گیاه، دارو هایی برای معالجه بیماری های ریوی و سرفه نیز استفاده می شود.. اسانس گل مکزیکی، خاصیت ضد باکتریایی و قارچی دارد. گل های این گیاه عسل آور هستند. این گیاه در فلور کشور ما وجود ندارد، بذر آن توسط مرحوم دکتر امید بیگی به ایران آورده شده است و نام گل مکزیکی یا آق اوستا برای آن انتخاب کردند.

گیاهشناسی

گل مکزیکی، گیاهی است علفی، چند ساله. منشا این گیاه جنوب آمریکا گزارش شده و در تمام نواحی مکزیک می روید. ارتفاع این گیاه متفاوت است و به شرایط اقلیمی محل رویش بستگی دارد و بین 50 تا 180 سانتی متر است. ساقه علفی، مستقیم و چهار گوش است. سطح ساقه صاف و کم و بیش کرکدار است. ساقه منشعب و در انتهای ساقه اصلی ساقه های فرعی گل ها پدیدار می شوند.

برگ ها به شکل قلب و نوک تیز هستند که به طور متقابل روی ساقه قرار می گیرند. سطح برگ ها برجستگی دار است و از دمبرگ طویلی برخوردارند. سطح برگ ها کم و بیش کرک دار است. برگ های جوان بنفش رنگ هستند که با گذشت عمر رنگ آن ها سبز تیره می شود. برگ ها معطر بوده و بوی آنیسون یا رازیانه می دهند.

گل ها در انتهای ساقه اصلی و ساقه های فرعی پدیدار می شوند. گل ها، کوچک، نر ماده، سفید یا بنفش رنگ هستند. گل ها به صورت متراکم در کنار یکدیگر بر روی میله ای به طول 4 تا 15 سانتی متر قرار می گیرند. طمان ظهور گل ها متفاوت است و به شرایط اقلیمی محل رویش بستگی دارد. گل ها معمولا از اواخر بهار به تدریج ظاهر می شوند.

ریشه مستقیم به طول 20 تا 30 سانتی متر و از انشعاب هایفراوانی برخوردار است. ریشه های جوان قهوه ای تیره و نرم است. که با گذشت عمر کم و بیش چوبی می شود.

میوه فندقه، قهوه ای رنگ، دانه ها یضوی شکل و دارای سطحی کاملا صاف است. وزن هزار دانه 4/0 تا 2/1 گرم است. دانه ها حاوی 30 درصد روغن است که 8/58 درصد روغن را اسید لینولنیک، 2/26 درصد آن را اسید لینولییک و 7/3 درصد آن را اسید پالمتیک تشکیل می دهد.

پیکره رویشی گل مکزیکی، حاوی اسانس است. مقدار اسانس بین 4/1 تا 2 درصد است. تحقیقات انجام شده در ایران نشان می دهد اسانس از 46 ترکیب تشکیل شده که مهمترین آن را متیل کاویکول به مقدار 5/87 درصد تشکیل می دهد. از دیگر اجزای تشکیل دهنده اسانس، عبارتند از لیمونن (4/2 درصد)، 1و8 سینئول (2 درصد) و گلوبولول (4/1 درصد). بذر ها تا 2 سال قوه رویشی مناسبی برخوردارند.

برای خواندن ادامه مطلب اینجا کلیک کنید.

خواص و ویژگیهای مریم گلی کبیر

 ​

نام علمی:

.salvia sclarea L

تیره:

Lamiaceae

این گونه مریم گلی از اوایل قرن بیستم فقط برای استفاده از گل های آن کشت می شد. این گل ها حاوی اسانس معطر خوشبویی هستند که در صنایع بهداشتی و آرایشی و نوشابه سازی کاربرد دارند. اسانس گل های این گیاه همراه با اسانس گل هایی نظیر اسطوخودوس و یاس، موارد استفاده متعدد و متفاوتی در صنایع مواد شیمیایی خانگی (نظیر عطر، ادوکلن، کرم، شامپو، صابون، لوسیون و اسپری های خوشبو کنند هوا و امثال آنها) دارد. این اسانس، خاصیت دارویی نیز دارد و به عنوان ماده ای ضد عفونی کننده و همچنین ماده ای که سبب مداوای ناراحتی های مربوط به سیستم عصبی می شود، مورد استفاده قرار می گیرد.

همه ساله، زمین های زراعی وسیعی در کشور های روسیه، بلغارستان، ایتالیا، فرانسه، اسپانیا و مجارستان، برای کشت این گیاه اختصاص می یابد.

گیاهشناسی

مریم گلی کبیر، گیاهی است علفی، دو ساله و بندرت سه ساله و به دو فرم مختلف مشاهده می شود؛ یکی پیرامیدالیس که از رشد و نمو سریعی برخوردار است و دیگری هیرسوتا که پوشیده از کرک های ضخیم است.

منشا این گیاه را مناطق شنی و خششک قفقاز، ایران و سواحل اروپایی مدیترانه گزارش کرده اند.

ریشه اصلی این گیاه طویل و مستقیم و طول آن بین 100 تا 130 سانتی متر است که انشعاب های فراوانی دارد. ساقه، مستقیم، ضخیم، چهارگوش، پوشیده از کرک و ارتفاع آن متفوات و بین 100 تا 150 سانتی متر است. این گیاه دارای برگ های طوقه ای بزرگ با سطحی نا صاف و برجستگی دار است. پهنای ان 10 تا 20 سانتی متر می باشد. برگ ها دمبرگ کوتاهی دارند. برگ های قسمت های تحتانی ساقه بزرگ هستند و به تدریج به طرف بالای ساقه کوچکتر می شوند. رنگ برگ ها نقره ای تیره است.

گل ها صورتی و بنفش یا سفید رنگ هستند که روس ساقه های گلدهنده که طول ان بین 40 تا 60 سانتی متر است، بر روی چرخه هایی قرار می گیرند. هر چرخه، شامل 3 تا 6 گل می باشد. گل های این گیاه نیز شهد آورند.

میوه سه مجهی از نوع کپسول، تخم مرغی شکل، به طول 2 تا 3 میلی متر و رنگ ان قهوه ای است. وزن هزار دانه، 4 تا 5 گرم است.

مقدار اسانس گل ها متغیر است و به شرایط اقلیمی محل رویش گیاه نظیر آب، نوع خاک و درجه حرارت بستگی دارد و بین 04/0 (چهار صدم) و  2/0 (دو دهم) درصد می باشد. برگ ها و ساقه های جوان نیز مقدار بسیار کمی اسانس دارند. استخراج اسانس به وسیله تبخیر با بخار صورت می گیرد. لینالیل استات از ترکیبات اصلی اسانس است که مقدار آن به شدت به زمان برداشت محصول بستگی دارد. از ترکیبات دیگر اسانس، می توان از اسکلاریول، لینالول، آلفا و بتا پینن، آلفا و بتا تویون، بورنئول و مقدار کمی میرسن و کامفور نام برد. بذر های همچنین حاوی 25 تا 30 درصد روغن می باشند.

مواد دیگری نظیر سینئول، رزین ها، مواد تلخ، اسید های تری ترپن، اسید اورسیولیک و تانن را نیز در اسانس این گیاه گزارش کرده اند.

چنانچه استخراج اسانس به روش شیمیایی صورت گیرد، مقدار اسکلاریول آن به مقدار 45% افزایش خواهد یافت.

بذر این گیاه، حاوی 25 تا 32 % درصد روغن است که در صنایع سرامیک سازی و چینی سازی، مورد استفاده قرار می گیرد. بذر های این گونه مریم گلی تا 4 الی 5 سال از قوه نامیه مناسبی برخوردارند، پس از 5 تا 6 روز جوانه می زنند و پس از 15 تا 20 روز سبز می شوند.

سرعت رشد این گیاه متوسط است. در سال اول رویش، فقط برگ های طوقه ای تشکیل می شوند. در سال دوم، پس از پشت سر گذاشتن دوره سرما، ساقه گل دهنده به وجود می آیند. معمولا اواخر بهار – اوایل تابستان (خرداد – تیر) اواین گل ها و در مدت 25 تا 27 روز همه گل ها ظاهر می شوند. چنانچه شرایط اقلیمی محل رویش گیاه مناسب باشد، پس از برداشت گل ها در اواسط پاییز (مهر ماه)، گیاهان مجددا به گل خواهند نشست که البته این گل ها مقدار کمتری از اسانس دارند. چنانچه گیاهان اوایل بهار کشت شوند، ممکن است  در سال اول رویش به گل بشینند (به ندرت و به مقدار بسیار کم گل خواهند داد).

میوه ها یکسان و در یک زمان نمی رسند و پس از رسیدن به اطراف ریزش می کنند.

برای خواندن ادامه مطلب اینجا کلیک کنید.

ویژگیهای گیاه دارویی مریم گلی

 ​

نام علمی:

Salvia officinalis L

تیره:

Lamiaceae

بیش از یک هزار سال پیش، از مریم گلی به عنوان گیاهی دارویی استفاده می شده است. مردم در گذشته از این گیاه به عنوان ماده ای مدر، عامل انعقاد خون و نیز داروی ضد تعرق استفاده می کرده اند. نام سالویا از کلمه لاتین سالوار به معنی شفادهنده، مشتق شده است. در بسیاری از فارماکوپه های، از برگ های مریم گلی رسماً به عنوان دارو یاد شده و خواص آن بر شمرده است. از عصاره مریم گلی برای مداوای برخی از بیماری های مربوط به حلق و حنجره و همچنین برای شستشوی دهان استفاده می شود.

اسانس این گیاه خاصیت ضد باکتریایی دارد و از آن در صنایع داروسازی، غذایی و همچنین در صنایع بهداشتی و آرایشی استفاده می شود.

همه ساله زمین های زراعی وسیعی در شبه جزیره بالکان، روسیه، آمریکا، ایتالیا و همچنین کشور های اروپای مرکزی برای کشت مریم گلی اختصاص می یابد.

گیاهشناسی

مریم گلی گیاهی چند ساله که منشاء آن نواحی شمالی مدیترانه گزارش شده است. این گیاه در کوه های آهکی مونته نگرو و هرزگوین در یوگسلاوی سابق گسترش فراوانی دارد. بوته ای است به ارتفاع۲۰-۶۰ سانتی متر که قسمت پایینی آن چوبی است و قسمت های بالایی ساقه های چهار گوش پوشیده از کرک های قابل لمس دارد. دارای برگ هایی به طول ۳-۱۰ سانتی متر و عرض ۵/۱-۵ سانتی متر، متقابل، بیضوی و کشیده، به رنگ خاکستری مایل به سبز و کرک های قابل احساس است. گل های آن به رنگ آبی روشن تا آبی مایل به ارغوانی و طول ۲-۳ سانتیمتر با لبه بالایی کوتاه است که به شکل حلقه های محوری شامل ۴-۸ گل درآمده است. میوه کپسول و به رنگ قهوه ای روشن یا قهوه ای تیره است. طول میوه 2 تا 3 میلی متر و عرض آن 2 میلی متر است. وزن هزار دانه 6 / 7 تا 8 / 7 گرم است. ریشه مریم گلی کم و بیش ضخیم است و به طور مستقیم در خاک فرو می رود. ریشه انشعاب های فروانی دارد.

مریم گلی دارای سه زیر گونه است که عبارتند از:

لاواندولیفولیا، مینور و ماژور

اندام های هوایی گیاه به خصوص برگ ها محتوی اسانس هستند. مقدار اسانس در شرایط اقلیمی مختلف متفاوت و بین 1 تا 5/2 درصد است. مهمترین ترکیبات تشکیل دهنده آن عبارتند از: تویون (30 تا 50%)، سینئول (10 تا 15%)، کامفور (6 تا 10%) و بورنئول (6 تا 14%). از ترکیبات دیگر اسانس می توان از پینن (1 تا 2%) نام برد. گیاه، همچنین شامل مواد تلخ (3 تا 8%)، مواد تاننی، فلاونوئید و مواد گلیکوزیدی و رزینی است.

مریم گلیف 5 تا 7 سال عمر می کند. از آنجا که با گدشت سن گیاه از مقدار مواد موثره آن به طور بارزی کاسته می شود، این گیاه تا چهار سال باز دهی اقتصادی دارد.

برای خواندن ادامه مطلب اینجا کلیک کنید.

همه ی آنچه که درباره دیجیتال مارکتینگ باید بدانید!

دیجیتال مارکتینگ چیست ؟

دیجیتال مارکتینگ به دو شکل تدریس می‌شود. شیوه‌ی اول، آموزش دانشگاهی است که در قالب رشته دیجیتال مارکتینگ عرضه و ارائه می‌شود. شیوه‌ی دوم، آموزش دیجیتال مارکتینگ در قالب دوره‌های مهارتی است.

نیل پتل (Neil Patel) دیجیتال مارکتر معروف که به گفته مجله فوربز جزء ۱۰ دیجیتال مارکتر برتر دنیاست، به سوال دیجیتال مارکتینگ چیست این­گونه پاسخ می­‌دهد:

«دیجیتال مارکتینگ به هرگونه‌­ای از بازاریابی محصولات و خدمات می­‌گویند که از طریق دستگاه‌­های الکترونیکی انجام می‌­شود».

طبق این تعریف، دیجیتال مارکتینگ مفهوم نسبتاً جدیدی نیست، بلکه اولین بازاریابی دیجیتال صورت گرفته در دنیا مربوط می‌­شود به بیش از ۱۰۰ سال پیش. رادیو سال ۱۸۹۶ اختراع شده است. ۱۰ سال زمان برد تا رادیو به محصولی عمومی تبدیل شود و اکثر مردم آن را تهیه کنند و از آن­جا بود که به فکر تبلیغات نیز افتادند. اولین تبلیغات مربوط بود به یک اجرای اُپرا که بعد از پخش آن فوراً بلیط‌­های آن اجرا فروخته شد و این شد روز تولد دیجیتال مارکتینگ.

بنابراین در دیجیتال مارکتینگ استفاده از ابزارهای دیجیتال مطرح است، نه فقط اپلیکیشن‌­ها و موتورهای جستجو و … بنابراین دیجیتال مارکتینگ می‌­تواند همزمان آنلاین باشد یا آفلاین.

نوع آنلاین دیجیتال مارکتینگ چیست ؟

در این نوع از بازاریابی که اختصاراً بازاریابی آنلاین گفته می‌­شود، شما با استفاده از اینترنت و نیز شاید با کمک گرفتن از سایر ابزارهای دیجیتال گفته شده به سرعت بیشتر و دقیق­تر با مشتریان ارتباط برقرار می‌­کنید و هرکدام از کمپین‌­های شما اگر بازدهی خوبی با توجه به هزینه آن ایجاد نکرده است آن را تکرار نخواهید کرد. حتی در این نوع، شما می­‌توانید برای بخشی از مشتریان خود یک کمپین متفاوت از بخشی دیگر طراحی می­‌کنید (آزمون A/B) تا بسنجید کدام کمپین موفق­‌تر بوده تا دیگری را متوقف کنید که این امر باعث می­‌شود هزینه‌­ها و بازدهی شما به شدت بهبود یابد.

برای خواندن ادامه مطلب اینجا کلیک کنید.

چه کمباینی بخریم؟

 ​

دستگاه کمباین چیست؟

معنای لغوی کمباین (Combine) یعنی ترکیب. امروزه به ماشین آلات کشاورزی مخصوص برداشت محصولات دانه دار گفته می شود که عملیات ترکیبی درو کردن، کوبیدن یا خرمن کوبیدن و جداسازی دانه‌ها از ساقهٔ محصول را انجام می دهند. در ادامه با این دستگاه بیشتر آشنا میشوید. با دانشچی همراه باشید.

استفاده از کمباین یکی از موثرترین و با بهره‌ترین روش‌های برداشت محصول است که به کمک آن می‌توان حداقل کارگر را برای محصول داشت. کمباین ها دانه های محصولاتی همچون گندم، یولاف، چاودار، جو (گیاه)، ذرت، سویا را از ساقه جدا می کنند.برای درو کردن و کوبیدن و جداسازی هر محصول باید قسمت‌هایی از کمباین تعویض شوند، هد کمباین و کوبنده و غربال‌ها قسمت‌هایی از کمباین هستند که برای هر محصول باید تعویض شوند. کمباین ساقه‌ها و برگ‌های زائد درو را در کنار خود بر روی زمین رها می‌کند که می‌توان برای غذای چهارپایان یا به عنوان کود گیاهی از آنها استفاده کرد.

​

تاریخچه کمباین

کمباین برای اولین بار در سال ۱۸۳۴ توسط هیرام مور اختراع شد که در ابتدا توسط اسب یا گاو نر کشیده می‌شد. در سال ۱۸۳۵ یک دستگاه کمباین کامل توسط هیرام مور ساخته شد که تا ۱۸۳۹ بیش از ۵۰ هکتار زمین را با آن برداشت کرد.

اجزای کمباین

کمباین‌ها از اجزایی تشکیل شده‌اند که البته ممکن است با توجه به طراحی شرکت سازنده یا محصول هدف برای برداشت تا حدودی متفاوت باشند، اما فهرست زیر در اکثر کمباین‌ها صدق می‌کند.

اجزای کمباین با توجه به شکل مقابل به شرح زیر است:

1.چرخ فلک

2.دروگر

3.مارپیچ

4.نقاله دانه

5.تله سنگ

6.کوبنده

7.ضدکوبنده

8.کلش کش

9.سینی دانه

10.بادبزن

11.غربال بالایی قابل تنطیم

12.غربال پایینی

13.نقاله کزل برگردان

14.بازگشت کزل

15.مارپیچ دانه

16.مخزن دانه

17.کاه خردکن

18.کابین راننده

19.موتور

20.مارپپیچ تخلیه

21.پروانه

برای خواندن ادامه مطلب اینجا کلیک کنید.