اکسیژن تراپی به معنای استفاده درمانی از اکسیژن برای کمک به آن هایی است که درگیر نگهداری سطح اکسیژن مورد نیاز بدن خود هستند.
عواملی که باعث می شوند فرد با سطح مناسبی از اکسیژن قادر به تنفس نباشد اینها هستند:
اکسیژن می تواند مرطوب یا غیر مرطوب (خشک) باشد و از راه های مختلفی منتقل شود مثل:
در زیر علائم اصلی کاهش سطح اکسیژن خود را مشاهده میکنید که در صورت مواجه شدن با این علائم با پزشک تماس بگیرید.
این علائم می تواند نشان دهنده نیاز شما به اکسیژن درمانی یا اکسیژن تراپی باشد:
اکسیژن درمانی انواع مختلفی دارد از جمله: گاز اکسیژن، اکسیژن مایع، غلظت اکسیژن و درمان اکسیژن هایپربار (پرفشار).
اکسیژن تراپی به معنای استفاده درمانی از اکسیژن برای کمک به آن هایی است که درگیر نگهداری سطح اکسیژن مورد نیاز بدن خود هستند.
عواملی که باعث می شوند فرد با سطح مناسبی از اکسیژن قادر به تنفس نباشد اینها هستند:
اکسیژن می تواند مرطوب یا غیر مرطوب (خشک) باشد و از راه های مختلفی منتقل شود مثل:
در زیر علائم اصلی کاهش سطح اکسیژن خود را مشاهده میکنید که در صورت مواجه شدن با این علائم با پزشک تماس بگیرید.
این علائم می تواند نشان دهنده نیاز شما به اکسیژن درمانی یا اکسیژن تراپی باشد:
اکسیژن درمانی انواع مختلفی دارد از جمله: گاز اکسیژن، اکسیژن مایع، غلظت اکسیژن و درمان اکسیژن هایپربار (پرفشار).
برای خواندن ادامه مطلب اکسیژن تراپی یا اکسیژن درمانی چیست و چه کاربردهایی دارد؟ کلیک کنید.

– شروع علائم بالینی مانند سرفه نشانه درگیری دستگاه تنفسی است.– بطور معمول اگر فرد دچار سرفه شود یعنی دستگاه تنفسی او درگیر شده و اگر میزان درگیری بالا باشد علائم دیگری مانند تنگی نفس و احساس درد و سنگینی در قفسه سینه حادث میشود.
– هرچه میزان درگیری افزایش یابد، فرد در انجام فعالیتهای معمول خود دچار مشکل شده و سرفه و تنگی نفس اجازه استراحت و فعالیت دیگری را به بیمار نمیدهد.
– در کنار این علائم، درصد اشباع اکسیژن خون که بوسیله دستگاه سنجیده میشود هم میتواند شاخصی برای تشخیص درگیری ریه باشد و این عدد نباید کمتر از ۹۳ یا ۹۴ درصد باشد.– یکی دیگر از راههای تشخیص درگیری ریه هم استفاده از سی تی اسکن است که این روش تنها با تشخیص و تجویز پزشک قابل انجام است.
– در خصوص بیماری کرونا موارد زیادی داشته ایم که فرد علائم بالینی شدید داشته، اما درگیری ریه خفیف بوده و در مقابل موارد زیادی هم داشته ایم که علائم بالینی فرد خفیف یا بدون علامت بوده، اما درگیری ریه بالا بوده است.
– بطور مثال مواردی داشته ایم که برای انجام عمل جراحی وضعیت جسمانی فرد بررسی شده و بطور اتفاقی متوجه درگیری ریه فرد مبتلا شده ایم و این درحالی است که هیچگونه علائم بالینی در فرد مبتلا مشاهده نشده است.
– در حال حاضر برخی این نگرانی را دارند که چنانچه درگیری ریه در برخی افراد بدون علامت است چطور آن را تشخیص دهند و از کجا بفهمند ریه آنها هم درگیر شده، یا نه که باید گفت جای نگرانی نیست، چون اینگونه درگیریهای بدون علامت به تدریج بهبود مییابند.
– چنانچه درگیریهای بدون علامت ریه شدت یابد قطعا وارد مرحله علامت دار میشود و به نحوی خود را نشان میدهد.
– برخی افراد جهت اطلاع از وضعیت ریه خود درخواست سی تی اسکن میدهند اما استفاده زیاد از سی تی اسکن یعنی قرارگیری طولانی مدت در معرض اشعه و این امر خود میتواند در درازمدت ایجاد مشکل کند.– افراد باید به محض مشاهده علائم مشابه سرماخوردگی حتما به پزشک مراجعه کرده و درصورت داشتن علائم سرفه، تنگی نفس و … به پزشک متخصص عفونی یا ریه مراجعه و تشخیص در این زمینه را به پزشک بسپارند.
انگور (نام علمی: vinifera) سردهای از درختان خانواده انگورسانان Vitaceae است. در این خانواده حدود ۱۱ جنس و بیش از ۶۰۰ گونه وجود دارد. مهمترین جنس این خانواده جنس انگور است. این گیاه حالت بوتهای و رونده دارد و دارای پیچک در مقابل بعضی از برگها میباشد.
انگور، میوه نرمپوست و شیرهداری است که از درخت انگور به عمل میآید. درخت انگور، مو (تلفظ: مُؤ) نامیده میشود. مو یکی از قدیمیترین گیاهانی است که انسان کاشتن آن را آموخت. در کتابهای دینی کهن و در بسیاری از اسطورهها و سرودههای ملل نام انگور و موستان بسیار آمدهاست.
انگور در تمام مناطق معتدل جهان میروید. بیش از ۲۰ هزار نوع انگور در سراسر جهان میروید اما همه آنها از انگور وحشی خاور نزدیک و انگور وحشی آمریکای شمالی نتیجه شدهاند. گاهی انگور را کشمش میکنند.
انگور خشک کرده را کشمش مینامند. از انگور، آب انگور، ژله، مربا، و شراب میسازند. از پوست و دانه آن هم محصولات مختلف تهیه میشود. محلی که مو یا درخت انگور بسیار در آن کاشته شود موستان یا تاکستان نامیده میشود. مو را باید هر چند گاه هرس کرد زیرا این کار سبب میشود که میوه بیشتری به بار آورد. در بیشتر موستانها داربستهای میسازند تا مو بتواند از آنها بالا رود. بزرگترین دشمن مو بیماری مخصوص ریشه مو است.
میوه انگور به نوع دانهدار و بیدانه تقسیم میشود. هر یک از این دو جور در رنگهای سرخ و سیاه و زرد و تقریباً سبز دیده میشوند. این میوه در مناطقی که حداکثر دمای آن بیش از ۴۰ درجه سانتیگراد و حداقل آن کمتر از ۱۵ درجه زیر صفر نباشد بهتر رشد میکند.
کشور ایران دهمین تولیدکننده انگور دنیاست که حدود ۳٫۳ درصد از کل تولید انگور دنیا را به خود اختصاص دادهاست. انگور شهرستان کاشمر در خراسان رضوی معروفیت زیادی دارد ایران در سالهای ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ پس از کشورهایی مانند چین، ایتالیا، ایالات متحده، اسپانیا، فرانسه، ترکیه، شیلی، آرژانتین و هند، با سطح زیر کشت بیش از ۲۸۰۰ کیلومتر مربع و دارای تولید سالانه بیش از ۲۲۵۰۰۰۰ تن انگور میباشد.
تقریباً ۱۵۱ گرم انگور که معادل یک فنجان است، صفر درصد چربی و ۲۷ گرم کربوهیدرات و قند دارد ضمن اینکه ۵ درصد از نیاز روزانه به فیبر و ۲۷ درصد از نیاز روزانه به ویتامین ث را فراهم می کند.
انگور همچنین حاوی مقادیر زیادی پتاسیم است و نکته مهم در رابطه با میوه انگور این است که منبع غنی از پلی فنول ها و اسیدهای فنولیک محسوب می شود. آنتوسیانین یک نوع فرعی از پلی فنول و مسئول رنگ قرمز، آبی، بنفش، سیاه یا سفید انگور است.
یکی دیگر از پلی فنول های انگور، رسوراترول است که با بهبود سلامت قلب ارتباط دارد.
از دست دادن وزن: تحقیقات محققان دانشگاه جورجیا نشان داده که رسوراترول موجودو در انگور به طور قابل توجهی به تلاشهای انسان برای کاهش وزن کمک می کند. رسوراترول به میزان قابل توجهی توانایی سلولها برای ذخیره چربی را کاهش داده و با سرعت بسیار زیادی سلولهای چربی را تجزیه می کند.
محافظت از سلامت قلب: پژوهشها نشان داده که رسوراترول توانایی بهبود انقباض عروق خونی و بهبود جریان خون را دارد ضمن این که دیواره های رگهای خونی را تمیز کرده، قطر آنها را بزرگتر می کند و به این ترتیب فشار خون کاهش می یابد. این روند باعث افزایش اکسیژن رسانی به سلولهای بدن نیز می شود.
مطالعات دیگر نشان داده است که تنها مصرف ۱۰ میلیگرم از مکمل رسوراترول در طول روز باعث کاهش قابل ملاحظه خطر ابتلا به حمله قلبی می شود.
محافظت از سلامت مغز: مطالعات دانشمندان سوئیسی نیز نشان داده که رسوراترول محافظ سلامت مغز است. رسوراترول پلاکت های آسیب دیده مغزی و رادیکال های آزاد مرتبط با ابتلا به بیماری آلزایمر را خنثی می کند. رسوراترول جریان خون به مغز را نیز افزایش داده و به بهبود پاسخ های ذهنی ما کمک می کند.
برای خواندن ادامه مطلب انواع انگور و نحوه احداث باغ انگور کلیک کنید.
گل دیفن باخیا (dumb cane) با نام علمی Dieffenbachia Amoena بومی مناطق آمریکای استوایی میباشد. این گیاه از خانواده شیپوریان (Araceae) میباشد و بومی کشور برزیل و مناطق آمریکا استوایی میباشد. نام این گیاه از نام فردی به نام جوزف دیفن باخ سرباغبان و باخ گیاه شناس معروف برداشت شده است.
گیاه دیفن باخیا دارای ۳۰ گونه مختلف میباشد و از جمله گیاهان زینتی همیشه سبز و چند ساله است. همچنین گل دیفن باخیا جزو گیاهان آپارتمانی مقاوم بوده و به دلیل نگهداری ساده، به عنوان گیاه آپارتمانی در خانه دیده می شود.
ساقههای ساده آن سرتاسر پوشیده از برگهای است. دیفن باخیا دارای برگ های غلافی رنگارنگ و خالدار بزرگ، بیضی شکل، نوک تیز، سبز رنگ با نقوش زیبای سفید، کرم و زرد در قسمت میانی برگ است که از دو سمت برگ دیده می شود. این برگ ها سر تا سر ساقههای گیاه را پوشانده است. طول برگ تا ۵۰ و عرض آن تا ۲۵ سانتیمتر هم می رسد. برگهای این گیاه همزمان با بلند شدن ساقه رشد میکنند و به مرور زمان ساقه را لخت میکنند. چون در اثر رشد گیاه برگهای پایینی میریزند، ساقه لخت شده و به صورت یک میله تک انشعابی تنها میماند.
گیاه دیفن باخیا جزو گیاهان آپارتمانی سمی به شمار می رود و نام فارسی آن یعنی سم برگ به سمی بودن برگ های دیفن باخیا اشاره دارد. دیفن باخیا در کنار زیبایی منحصربفردی که دارد میتواند همان قدر نیز خطرناک باشد. شیره سمی این گیاه حاوی بلورهای کلسیم اگزالات معروف به رافید بوده و در صورت تماس با اعضای بدن باعث تحریک پوست و چنانچه برگهایش خورده شوند باعث مسمومیت و ورم و دیسفاژی و گاه مرگ میشوند. پس اگر فرزند کوچک یا حیوانی در خانه دارید، گلدان آپرتمانی دیفن باخیا را از دسترس او خارج کنید و خودتان هم در زمان تیمار، آبیاری و تکثیر با احتیاط رفتار کنید و در موقع برخورد با آن از دستکش استفاده زیرا شیره سمی این گیاه میتواند چشم یک انسان را هم نابینا کند.
برای خواندن ادامه مطلب پرورش و نگهداری گیاه دیفن باخیا + انواع دیفن باخیا کلیک کنید.
تراریوم در اصل یک محیط کوچک بسته یا نیمه باز برای گیاهان مختلف است که به آن گلخانهی مینیاتوری یا باغ شیشهای هم میگویند. محفظهی تراریوم اکثرا شفاف و از جنس شیشه یا پلاستیک است. یعنی تراریومها در اصل یک بطری دربسته بودند که همراه با چند لایه خاک، گیاهان کوچک رطوبتدوست را در خودشان پرورش میدادند.
انواع تراریوم :
تراریومهای بسته، ظرفهایی دارند که هیچ منفذی ندارد و درپوشی دارند که میتوان آنرا برداشت، اما تراریومهای نیمهباز ظرفهایی هستند که مقداری از آن باز است و هوا در آن جریان دارد.
در ادامه ی مقاله به طور کامل این دو نوع تراریوم را معرفی می کنیم.
در دوران ویکتوریا، پزشک معروفی به نام «ناتانیل بگشاو وارد»، در حین آزمایشهایش روی گیاهان دارویی متوجه شد که میتواند خزههای کمیاب را داخل یک بطری جمع آوری کند و پرورش دهد. این ایده به مرور زمان به تراریوم های امروزی تبدیل شد.
جالب است بدانید که نام قبلی تراریوم «بطری واردین» بود که به اسم همان پزشک نام گذاری شده بود. شکل اصلی تراریوم ها در آن زمان یک بطری دربسته بود که در چند لایه خاک، گیاهان کوچک رطوبتدوست را در خودش پرورش میداد.
نام تراریوم ریشه ی لاتین دارد و Terra به معنای زمین و arium به معنای خانه است. در واقع پیشینهی تراریومها به ۱۵۰ سال میرسد اما در چندسال اخیر در میان مردم محبوب شده اند.
اکوسیستم تراریومهای نیمه باز و بسته تا حدودی با هم متفاوتند. به همین دلیل به طور دقیق به بررسی هرکدام از آنها میپردازیم.
تراریومهای بسته محیطی کاملا ایزوله دارند که راهی به بیرون ندارد. گیاهان داخل آن به هرآنچه که مورد نیازشان است، دسترسی دارند. خاک، مواد مغذی را برای گیاه فراهم میکند، این مواد مغذی در یک چرخه وارد گیاه میشود، بعد از جذب شدن و از بین رفتن گیاه دوباره وارد خاک میگردد.
آب داخل تراریوم هم وارد یک چرخه میشود و در واقع هیچ وقت از بین نمیرود. آب بخارشده از گیاه و خاک به دیوارهی ظرف تراریوم برخورد میکند و دوباره به مایع تبدیل میشود و به خاک برمیگردد. به عبارتی این همان چرخهی طبیعی باران است.
برای خواندن ادامه مطلب روش ساخت تراریوم ( آموزش تصویری) کلیک کنید.