طریقه پرورش و نگهداری گل مریم

 ​

نام علمی:

Polianthes tuberosa

تیره:

Asparagaceae

گل مریم (نام علمی: Polianthes tuberosa) گیاهی است چندساله با گلی سفیدرنگ و خوشبو که عصارهٔ آن در عطرسازی استفاده می‌شود. در زبان انگلیسی آن را tuberose می‌گویند که از واژهٔ لاتین tuberosa به معنی ورم یا غده گرفته شده‌است. این گل، بومی مکزیک بوده و بسیار خوشبو و معطر است. این گیاه در ماه های بهار ، پاییز و تابستان بسته به فصل کاشت پیاز ، به گل می نشیند. گل مریم در هندوستان دارای اهمیت ویژه‌ای است و در مراسم عروسی، عزا و آیین‌های مذهبی استفاده می‌شود. در ایران نیز این گل به صورت تجارتی تولید می‌شود. گل مریمی که در ایران تولید می‌شود به دلیل معطر بودن آن در دنیا منحصربه‌فرد است و به دلیل همین مزیت در دنیا جایگاه ویژه‌ای دارد و هر ساله مقدار زیادی از این نوع گل به سراسر جهان و بخصوص به اروپا صادر می‌شود.

گل مریم گیاهی است چندساله با گلی سفیدرنگ و خوش بو که عصارهٔ آن در عطرسازی استفاده می شود. در زبان انگلیسی آن را tuberose می گویند که از واژهٔ لاتین tuberosa به معنی ورم یا غده گرفته شده است.

در ایران پرورش گل مریم بصورت تجارتی تولید می شود. گل مریمی که در ایران تولید می شود به علت معطر بودن آن در جهان منحصر به فرد است و به علت همین فواید در جهان جایگاه ویژه ای دارد و هر ساله اندازه زیادی از این مدل گل به سراسر دنیا وبخصوص به اروپا صادر می شود.

​

نیازهای اکولوژیکی

نور:

گل مریم برای گلدهی مناسب باید روزانه 5 تا 6 ساعت نور آفتاب ببیند. کم بودن نور محیط و قرار گرفتن گیاه در سایه باعث گل ندادن گیاه، ریزش غنچه‌ها، رنگ‌پریدگی برگ‌ها و باریک و بلند شدن آن‌ها می‌شود.

برای خواندن ادامه مطلب طریقه پرورش و نگهداری گل مریم کلیک کنید.

پرورش و نگهداری گل داوودی

 ​

نام علمی:

Chrysanthemum

تیره:

Asteraceae

گیاهشناسی

 گیاه ملی ژاپن  و زادگاه اصلی آن آسیا و به احتمال زیاد چین و ژاپن است. مهمترین گل بریدنی در دنیا بوده و دارای بیش از 200 گونه است که در بین آن ها گونه ها و رقم های یک سـاله علفی، چندساله و درختچه های کوچک و بوته ای وجود دارد. در سال های اخیر کاشت و نگهداری ان در گلدان بخصوص انواع پاکوتاه ان در اپارتمان ها معمول شده است،بعد از میخک از مهمترین و اقتصادی ترین گل های تجارتی و است و علت ان طول عمر زیاد گل بریده ان در گلدان است،از مزایای دیگر این گیاه زینتی قابلیت تولید و گل دهی در تمام طول سال است که با کوتاه و بلند کردن طول روز در گلخانه گیاه را وادار به گل دهی میکند،گلها با رنگ های متنوع به صورت کم پر و پرپر در واریته های مختلف به ظهور میرسند هر گیاه به وسیله دستک هایی در سطح زمین گسترش می یابد و تولید تعداد زیادی ساقه ایستاده می کند که در صورت لزوم باید قطع و هرس شوند. هر ساقه می تواند تعداد زیادی شاخه های فرعی داشته باشد. برگ های آن ممکن است صاف یا دندانه دار باشد که به صورت متناوب روی ساقه قرار دارند. گاهی سـاقه و برگ های آن کمی چسبناک است. بـر اثر مالش و خراش دادن بـرگ ها، بـوی خوبی از آن متصـاعد می شود.

چون این گل جزء تیره کلاپرک سانان می باشد، هر گل آذین منفرد دارای دو نوع گل (گلچه) است. گل هایی که در سمت بیرونی طبق واقه شده اند گل های ماده و گل هایی که در وسط قرار دارند دو جنسی و معمولا بارور هستند. گلبرگ ها در تام رنگ ها به جز آبی دیده می شوند. گـیاهی است روزکوتاه ولـی بـرخی رقم ها بی تفاوت هستند.

طبقه بندی داودی

به طور کلی داودی دارای دو گروه یا فرم است:

فرم استاندارد:در این گروه گل ها درشت و به صورت تک گل می باشد و برای گل بریده مناسب است.

​

خوشه ای(Spray): بوته آن متراکم و دارای گل های ریز و به صورت مجتمع می باشد.

برای خواندن ادامه مطلب پرورش و نگهداری گل داوودی کلیک کنید.

نحوه کاشت و پرورش گل لیلیوم

 ​

نام علمی:

.Lilium spp

تیره:

Liliaceae

گیاهشناسی

لیلیوم گیاهی پیاز دار است که شامل گونه های اوربیت، اوربیتال وغیره می باشد از گونه های بومی ایران می توان سوسن چهلچراغ را نام برد. نوعی از آن که گلهای سفید معطر تولید میکند و در شهرهای آذربایجان به گل «مریم» معروف است.

(با نام رسمی لیلیوم رشتی یا لیلیوم ایرانی) از واریته‌های قدیمی لیلیوم‌هاست که هنوز کشت و برداشت میشود. این گیاه را می توان به راحتی نگه داری و تکثیر کرد ،گیاه بسیار کم توقعی است و می توان به راحتی ان را در هوای ازاد و در داخل اپارتمان پرورش داد. پیاز این گیاه نسبات به سرما و یخ بندان بسیار مقاوم است.

طول دوره رشد این گیاه حدود ۷۰-۱۲۰ روز می باشد و ارتفاع ان به۷۵-۱۳۰ سانت می رسد. گل های این گیاه در رنگ های بسیار زیاد و جذابی وجود دارد، بعضی گونه ها دارای بوی بسیار شدید و مطبوعی است. میزان عطر در برخی گونه ها بیشتر و در برخی کمتر است و حتی برخی گونه ها عطر قابل توجهی تولید نمی کنند.

پیاز های بالغ می توانند ۷-۱۵ غنچه تولید کنند که قطر دهانه هر گل به ۱۶-۲۰ سانت و حتی بیشتر نیز می رسد. کیفیت گل ها و تعداد ان ها به بزرگی پیاز، غنی بودن خاک و تغذیه گیاه بستگی دارد. لیلیوم معمولا خاکهای با PH خنثی تا کمی اسیدی را می پسندد .

گل لیلیوم (گل سوسن) بیشتر گل گرمسیری است، ولی در مناطق سردسیر هم می توان آن را در گلدان کاشت. لیلیوم گیاهی گلدار و پیاز دار است. گیاهی چند ساله بشمار می رود. گل های این گیاه دارای اشکال و شکل های مختلفی می باشند برخی فنجانی شکل و برخی دیگر زنگوله مانند هستند که دارای گلبرگ‌های وارونه‌ای می‌باشند برخی دیگر نیز قیفی شکل هستند.

گل‌های این گیاه بر روی ساقه شکل می‌گیرند و ساقه این گیاه از پیاز رشد می‌کند. در آفتاب و همچنین سایه رشد خوبی دارد. رنگ‌های موجود در گل لیلیوم زرد، بنفش، نارنجی، قهوه ای، آجری و سفید و می باشد. گلی مقاوم و سخت است از این جهت که در برابر انواع بیماری و سرما مقاوم است.

معمولاً در فصل تابستان گل می دهد و برخی گونه‌ها زودتر و در فصل بهار شروع به گل دهی می‌کنند. شما می‌توانید زمان گل دهی گل لیلیوم را تغییر داده و آن را همزمان با جشن نوروز کنید. برای این کار شما باید در ماه‌های آذر تا دی گل لیلیوم را در گلخانه کشت نمایید. برای پرورش گل لیلیوم برای عید عملی که بسیار حائز اهمیت است نیاز دمایی مراحل مختلف این گل می‌باشد.

​

اطلاعاتی که درباره گل لیلیوم بدانیم

گل لیلیوم با نام علمی  Lilium spp از خانواده ی Liliaceae میباشد

دارای تنوع زیستی و تنوع رنگی بالا بوده و همچنین اکثرا دارای گلهای معطر میباشند .

گل لیلیوم (سوسن) در زیر خاگ دارای پیاز با فلسهای متعدد میباشد.

گل لیلیوم از جمله گیاهان پیازدار و گلده می باشد، که معمولاً در فصل تابستان گل می دهد

برای خواندن ادامه مطلب نحوه کاشت و پرورش گل لیلیوم کلیک کنید.

ساکولنت چیست؟ معرفی چند تا از بهترین ساکولنت ها

 ​

ساکولنت ها چه گیاهانی هستند؟

ساکولنت (Succulent plant) به هر گیاهی که دارای اندام های گوشتی، سفت و ذخیره کننده ی آب است، گفته میشه. ساکولنت ها آب را در برگها، ساقه ها و ریشه های خود ذخیره می کنند. این گیاهان خود را با شرایط آب و هوایی خشک و لم یزرع در سرتاسر جهان، از آفریقا تا صحرای آمریکا، وفق داده اند و همین سازگاری باعث شده که بتوانیم انواع ساکولنت ها را که دارای برگهای پهن، گلهای سفت و برگ های اشکی یا ستونی هستند در منزل پرورش دهیم.

گروهی از ساکولنت ها مانند آلوئه ها به خوبی شناخته شده اند در حالیکه برخی ازآنها ناشناخته اند. همچنین کاکتوس ها زیر مجموعه ای از ساکولنت ها هستند. این گیاه دارای ۶۰ گونه مختلف از گیاهان گوشتی رو شامل میشه که معرف ترین اونها سدوم، اشک تمساح، آچوریا و… است

از ساکولنت کجاها استفاده میشه؟

جالب است بدنید که ساکولنت ها را نماد مقاومت و استواری میدانند و به همین خاطر این روزها برای هدیه دادن به عزیزان از آنها استفاده میکنند، راستی برای ساخت ترایروم، روف گاردن ها، دویار سبز از ساکولنت های برگ پهن بیشتر استفاده میشود. همانوطر که گفتیم این گیاهان بسیار مقاوم هستند و برای دکوراسیون های داخلی بسیار مورد استفاده قرار میگیرند.

تفاوت کاکتوس و ساکولنت در چیست؟

هر دو گیاه گوشتی هستند ولی ساکولنت ها بخش بسیار بزرگی از گیاهان گوشتی رو شامل میشن که کاکتوس ها هم جزو اونها هستند، پس میشه گفت کاکتوس ها زیر مجموعه ای از خانواده بزرگ ساکولنت ها هستند.

تفاوت کاکتوس و ساکولنت رو میشه از چند ویژگی بررسی کرد، تفاوت در آرئول (ساکولنت‌ها فاقد آرئول هستند که تیغ از آنها بیرون بزند)، تفاوت در تیغ (کاکتوس ها تیغ زیادی دارند ولی اثر ساکولنت ها تیغ ندارند)، برگ (به جز چند گونه خیلی کمی اکثر کاکتوس‌ها برگ ندارند) و گل (گل‌های کاکتوس بسیار بزرگ، خاص و پیچیده می باشد) است.

انواع ساکولنت ها را بشناسید

ساکولنت ها رو باید به دو دسته زیر تقسیم کنیم :

• ساکولنت های سخت : گیاهانی که توانایی زندگی در شرایط سخت و هوای سرد را دارند و در بیشتر گونه ها رنگ برگها در دمای پایین تغییر میکند ولی باز زنده می مانند. (سمپرویوم ، کراسولا آتشین، هاورتیا گوره خری)
• ساکولنت های نرم : این نو گیاهان توانایی تحمل دمای سرد را ندارد پس اگر در مناطق سرد کشور زندگی میکنید و دوست دارید گیاهان خود را در بالکن نگهداری کنید انتخاب خوبی برای شما نخواهند بود. (سدوم، کوتیلدون، آچوریا)

چگونه از گیاه ساکولنت نگهداری کنیم؟

این گیاهان به نور خوب و فیلتر شده، آبیاری کم، خاکی با زهکشی بالا و دمای معمول اتاق برای رشد نیاز دارند ولی در ادامه به صورت کامل تمامی موارد را مورد بررسی قرار میدهیم.

نور مورد نیاز برای ساکولنت ها

ساکولنت ها به نور زیاد ولی فیلتر شده نیاز دارند که باز به منطقه و شدت نور خورشید بستگی دارد، این گیاهان را می‌توان با نور مصنوعی و لامپ‌های مخصوص هم پرورش داد. بعضی از ساکولنت ها مانند هاورتیاها در زیر نور بنفش رشد بهتری دارند.

دقت داشته باشید برخی ساکیولنت ها (تعجب نکنید خیلی جاها اینجوری تلفظ میشه) در تمام طول سال نیاز نوری بالایی دارند و باید نور خورشید را به طور کامل دریافت کنند البته نور باید به تمام بدنه ی گیاه برسد نه این که فقط به یک طرف گیاه نور بتابد. اگر ساکولنت ها نور مورد نیاز خود را دریافت نکنند رشد خوبی نخواهند داشت سرحال نخواهند بود و به احتمال قوی گل هم نخواد داد.

نکته مهم : درسته این گیاهان نور زیاد نیاز دارند ولی قرار دادن یکدفعه آنها در معرض نور مستقیم میتونه موجب سوختگی برگ در بعضی مواقع مرگ آنها شود.من که همیشه پشت پنجره که شیشه های مات داره میذارم و زیاد جابجاشون نمیکنم.

برای خواندن ادامه مطلب ساکولنت چیست؟ معرفی چند تا از بهترین ساکولنت ها کلیک کنید.

کاشت و پرورش گل کوکب

 ​

نام علمی:

Dahlia spp

تیره:

Asteraceae

گیاهشناسی

گل کوکب یا داهلیا، از گونه گیاهان غده‌دار و متعلق به خانواده کاسنیان (Asteraceae) است. کوکب، گیاهی چند ساله است که جزء گل‌های بومی کشور مکزیک، آمریکای مرکزی و کلمبیا به شمار می‌آید. تنوع رنگ، اشکال مختلف و زیبایی این گل باعث شده تا مورد توجه تولیدکنندگان گل و گیاه زینتی قرار گیرد. از آنجا که کوکب در دسته پیازه تابستانه قرار دارد، بنابراین غده‌های کوچک آن در فصل بهار کاشته می‌شود و از اواخر تابستان و اوایل پاییز شکوفا می‌شوند. البته این غده‌ها در دمای کمتر 5/6 درجه سانتیگراد نباید در زمین قرار گیرند. ارتفاع گونه‌های مختلف این گیاه بسته به گونه و طرز کاشت از 60 تا 180 سانتیمتر و قطر گل‌ها از 50/2 تا 20 سانتیمتر متغیر است. برگ‌های گیاه مرکب، بزرگ و دندانه دار هستند و گل‌ها نیز به کم پر یا پُر پر تقسیم می‌شوند. کوکب ساده و کوکب یقه دار از انواع کم پَر و کوکب آنمونیک، لاله زنبوری، توپی، کاکتوسی و زینتی از انواع پُر پر این گیاه محسوب می‌شوند.

دانستنی‌های مفید

بطور کلی، حدود 42 گونه و بیش از 20 هزار رقم گل کوکب وجود دارد. این تنوع بسیار زیاد ناشی از هشت لا بودن گل کوکب است؛ یعنی آنها دارای هشت مجموعه کرموزوم همولوگ هستند در حالیکه اکثر گیاهان فقط دو مورد دارند.

دیگر گونه‌های مرتبط به این گیاه شامل آفتابگردان، گل مروارید، گل داوودی و گل زینیا است.

7 واقعیت جالب درباره گل کوکب

1. گل کوکب توسط اسپانیایی‌ها کشف شد.
2. برخی گل‌های کوکب خوردنی هستند.
3. گیاه شناسان اولیه جذابیت عرفانی گل‌های کوکب را تحسین می‌کردند.
4. داهلیا یکی از نخستین گیاهانی است که به اروپا معرفی شد.
5. نام این گیاه برگرفته از نام گیاه شناس سوئدی (Anders Dahl) است.
6. این گیاه رشد سریعی دارد.
7. انجمن گل کوکب آمریکا این گیاهان را در ۱۴ گروه کلی طبقه بندی کرده است.

طبقه بندی کوکب

انجمن کوکب آمریکا این گیاهان را در ۱۴ گروه کلی طبقه بندی کرده است. از انواع عمده آن که جهت تولید گل بریده استفاده می شود می توان سه رقم تزیینی، کاکتوسی بزرگ و منگوله ای را نام برد. نوعی طبقه بندی کوکب براساس شکل ظاهری به صورت زیر است:

الف) کوکب های کم پر

الف-۱- کم پر ساده: یک یا چند گلچه شعاعی دارند که ممکن است همپوش باشند و در اطراف دیسک مرکزی قرار گیرند. اندازه گل به طور معمول کوچکتر از ۱۰ سانتی متر است.

برای خواندن ادامه مطلب کاشت و پرورش گل کوکب کلیک کنید.